fotograaf Taco van der Eb 

Terug naar nieuwsoverzicht

LAM in het nieuws

"Het gebouw is klaar. De vloeren zijn gelegd, de muren gesausd, de trappen geboend en de ramen gelapt. Maar kunst is er nog niet te zien in het splinternieuwe LAM op landgoed Keukenhof in Lisse." 

Zo begint het artikel van correspondent Paul de Vlieger over de huidige stand van zaken van het LAM. 

Het artikel is in juli verschenen in het Leidsch-, en Haarlems Dagblad. 

Klik hier voor de online versie. 

Het gebouw is klaar. De vloeren zijn gelegd, de muren gesausd, de trappen geboend en de ramen gelapt. Maar kunst is er nog niet te zien in het splinternieuwe Lisser Art Museum (LAM) op landgoed Keukenhof in Lisse. „We nemen rustig de tijd voor de inrichting. In de lente van 2018 gaan we open.”

Het LAM - vier lagen, 1100 vierkante meter tentoonstellingsruimte, vijf aan elkaar geschakelde zalen - is een ontwerp van Arie Korbee van architectenbureau Korbee Van der Kroft. Het is een bijzonder, gedeeltelijk ondergronds gebouw met overhangende vloeren, vides, trappen, glazen wanden en een ondertunneling. „Het is erg goed gelukt. De keuzes van de architect pakken mooi uit”, vindt Sietske van Zanten, conservator van het museum in wording.

Met het ontwerp van het gebouw heeft Van Zanten - in Leiden opgeleid kunsthistorica, Haarlemse, 40, moeder van twee jongens - zich niet bemoeid. Met de inrichting des te meer. Ze is al vijf jaar betrokken bij het museum, een initiatief van supermarktfamilie Jan van den Broek (Dirk). Ze mag het LAM vanaf het begin opbouwen: van het opzetten van de organisatie tot de opbouw van de collectie. „Een droombaan, met niets te vergelijken”, zei ze daar al eerder over.

Van Zanten werkt nu nog merendeels alleen in het LAM. ,,Een feest, in zo’n prachtige gebouw midden in het groen’’, zegt ze. Maar haar collega’s zijn bijna in aantocht. „Binnenkort gaan we met vacatures de boer op. We gaan niet met vrijwilligers werken, maar met professionals. Ik denk uiteindelijk zeven fte’s. Plus oproepkrachten voor speciale gelegenheden; studenten bijvoorbeeld die hier incidenteel als gastheer of -vrouw kunnen werken.”

De afgelopen jaren is er over de hele wereld kunst aangekocht dat straks in het museum een plaats krijgt. Er wordt wel gedacht dat Van den Broek het initiatief voor het museum heeft genomen omdat zijn eigen zolder te klein werd voor zijn kunstverzameling, maar dat beeld klopt niet, volgens Van Zanten. ,,Het is juist andersom. Van den Broek werd geraakt door museumbezoek. Het verrijkt hem en geeft toegevoegde waarde. Zelf is hij, tot zijn spijt, pas op latere leeftijd met kunst in aanraking gekomen en hij wil daarom graag dat juist jonge mensen het LAM gaan bezoeken. Hij wil iets teruggeven aan de jeugd. Het merendeel van de collectie die hier straks is te zien is speciaal voor het LAM aangekocht.’’

Het thema van de collectie is ’voedsel, winkelen en consumptie’, een keuze van de VandenBroek Foundation. Er komt werk van grote namen, maar ook van jonge kunstenaars die nog niet op het wereldpodium staan. Van Zanten: ,,Er is zoveel kwaliteit. Ik wil dat onze bezoekers zich laten verrassen door de kunst op zich, niet door de naam van degene die het heeft gemaakt. Ik ga dan ook geen bordjes bij kunstwerken hangen, juist omdat ik wil voorkomen dat mensen denken: o, die ken ik niet, dan is het niks. Nee, kijk naar wat het kunstwerk je vertelt, wat het met je doet. Of het nou door Rembrandt is gemaakt, of door Piet om de hoek.’’

Het liefst ziet Sietske van Zanten dat het LAM een soort ontmoetingsplek wordt, waar bezoekers veel vaker dan één keer naartoe gaan. ,,En ja, dat probeer ik straks ook een beetje te sturen door iedereen die hier binnenkomt informatie te geven over slechts een paar werken. Drie, vier, hooguit vijf. Wie meer wil weten, kan in gesprek gaan met andere bezoekers. Dat lijkt me geweldig als dat gebeurt. Waarom wordt er vaak niet of alleen op fluistertoon in musea met elkaar gecommuniceerd? Over kunst moet je juist vrijuit en prettig met elkaar kunnen praten.’’

Hoe de bezoekers die informatie tot zich krijgen, daar is Van Zanten nu nog over aan het nadenken. ,,Via de eigen telefoon of een leen iPad-achtig iets, denk ik. Dat iedereen die hier binnenkomt een persoonlijk bericht krijgt: ’we hebben voor jou een geselecteerde rondleiding gemaakt’. En dan voor iedereen weer een andere dus. Ik hoop zo dat mensen selectief gaan kijken. En dat ze later weer terugkomen voor weer eens een paar werken. Het entreekaartje krijgt de bezoeker geschonken en alleen dat al haalt de drang om snel-snel alles te willen zien er bij de bezoekers uit, hoop ik.’’

Kort en vaak naar het LAM komen, dat is dus de bedoeling. ,,Ja, als je uit eten gaat, eet je ook niet alles wat er op de menukaart staat om vervolgens met buikpijn weer naar buiten gaan omdat het teveel was. Bekijk een paar kunstwerken in dit museum, maak een wandeling over dit prachtige landgoed, eet een pannenkoek bij de Hofboerderij en je hebt een heerlijke ochtend of middag gehad.’’

Over wat er allemaal is te zien, daarover treedt Van Zanten nog niet in detail. Het moet ook een verrassing blijven. Wel vertelt ze dat de collectie bijna voortdurend zal wisselen én dat ze haar aanvankelijk aversie tegen stillevens overboord heeft gezet. Een topstuk in de collectie wordt een kunstwerk van de Israëliër Itamar Gilboa die letterlijk alles wat hij in een jaar at en dronk op ware grootte namaakte in wit porselein. ,,Meer dan zevenduizend objecten, een klus van twee jaar’’, zegt Van Zanten. ,,Het is echt mindblowing om te zien wat een mens in een jaar lang kan wegstouwen. Juist dit kunstwerk zal mensen uitnodigen om met elkaar in gesprek te gaan, denk ik.’’

Van Zanten hoopt met ’t LAM iets toe te voegen aan ’museumland’. ,,Nee ik heb geen voorbeeld, we willen iets anders zijn dan andere musea. Niet dat de collega’s het slecht doen. Integendeel, musea doen tegenwoordig heel veel aan publieksbeleving. Ondanks dat hebben ze vaak nog het imago van stoffig, saai en met ingewikkelde kunsthistorische verhalen. Met het LAM wil ik in elk geval dát imago niet bevestigen. Als mensen me vragen wat voor museum het LAM wordt, dan zeg ik: een instapmuseum, een mooie plek voor je eerste museumervaring. Ik hoop dat als de mensen na een bezoek weer het mooie landgoed oplopen denken: hé, kunst is leuk.’’

Het LAM opent komend voorjaar. ,Dit jaar moet de inrichting wel zijn voltooid en vanaf januari kunnen we dan gaan proefdraaien. Als in het voorjaar de natuur ontwaakt en de bloemen bloeien gooien wij ook de deuren open.’’ 

Blijf op de hoogte

Vul uw e-mailadres in en ontvang al het nieuws direct in uw inbox.

Bedankt voor uw aanmelding.